Tanzania

Beste lezers,

Mijn eerste stukje uit Tanzania maar eerst het laatste slotstukje uit Malawi.

De laatste week daar heb ik samen met Lotte doorgebracht. Op zaterdagmiddag heb ik haar opgehaald van het vliegveld in Blantyre. We zijn regelrecht naar mijn huisje gereden in Mpunga zodat ze zich kon installeren en een "frisse douche" kon nemen. Mijn laatste week hoefde ik niet meer te werken zodat ik alle tijd had om Lotte daar alles te laten zien hoe en waar ik de afgelopen 3,5 maand gewoond en gewerkt heb. In deze week heeft ze een beetje kunnen ervaren hoe het er in Malawi aan toe gaat. Ik had een leuk schema gemaakt zodat we in die week zoveel mogelijk konden zien en doen in die week.
Lotte kon nu ook kennis maken met de members en ik kon langzaam beginnen met afscheid nemen. 3,5 maand is toch wel een lange tijd, dan leer je elkaar best wel goed kennen en ook zeker de huismoeders die steeds een maand bleven. (Had ook nog een voorraadje melkpoeder en suiker gekocht en afgegeven voor die gehandicapte jongen waar ik al eerder over schreef).

Ja en dan komt toch het onvermijdelijke afscheid...zaterdag 11 februari zijn we samen naar het vliegveld in Blantyre vertrokken, Lotte weer naar huis en ik op doorreis naar Tanzania. Op dat moment was het best wel even 'dubbel' je gevoel gaat dan 2 kanten op, je zou van de ene kant ook graag mee naar huis willen maar van de andere kant trekt het volgende avontuur in Tanzania ook zeker weer.



Na een dag reizen (met een overnachting in Dar es Salaam) kwam ik aan in Arusha (Noord Tanzania) waar Noud van Hout mij op kwam halen. Dit is maar een klein vliegveldje waar allemaal van die propeller vliegtuig(jes) komen, lijkt wel een beetje op zo'n Flying Dokters vliegveld. Na snel weer kennis gemaakt te hebben (denk dat we elkaar zo'n 13 jaar niet meer gezien hebben), zijn we vertrokken naar Noud zijn project in Makumira. Dit was een uurtje rijden, onderweg hebben we gelijk weer even bij kunnen praten. Op het project aangekomen heb ik mijn ogen uitgekeken hoe alles eruit ziet en hoe strak alles geregeld is (Noud kennende had ik hier ook niet aan getwijfeld). Het lijkt wel een compleet dorpje waar nu zo'n 46 voormalige zwerf/straatjongens verblijven (voor degenen die in achtergrondinfo geïnteresseerd zijn: www.watotofoundation.nl). Zal proberen een beeld te schetsen: Het is een terrein van denk ik ongeveer 8ha groot met werkplaatsen voor verschillende beroepen, klaslokalen, een complete gemengde boerderij (zoals vroeger bij ons vóór de bio-industrie) met melkkoeien, varkens, kippen, geiten, een grote groentetuin, een heleboel bananenbomen, een complete kaasmakerij waar de koemelk verwerkt wordt, een aparte keuken waar voor de jongens en leerkrachten gekookt wordt incl. het dagelijks bakken van broodjes. Voor sport en ontspanning is er o.a. een volleybal en voetbalveld, muzieklessen, biljart, tafelvoetbal en in het weekend mogen de jongens film kijken. Ze zijn nu een serie Harrie Potter films aan het kijken. Ze zitten dan met bijna 50 jongens te kijken, je zou de welbekende speld kunnen horen vallen...

Ook mijn huisje ziet er mooi uit. Met een terras uitkijkend op een tropische tuin. Heb nu weer de luxe van een gewone wc en douche! Je wilt niet weten hoe fijn het is als je weer gewoon kunt zitten i.p.v. boven een gat te moeten 'hangen' haha!
Het eten is hier wat gevarieerder dan in Malawi. Er wordt iedere dag heerlijk gekookt door de huismam in het stafhuis (dit is langs mijn huisje). Ook mijn was wordt daar gewassen. Hoef ik ook niet meer zelf te doen.

Zal even mijn dagindeling schetsen:
Sta om 6.45uur op , om 7.30 uur is er een appèl voor de jongens waarna tot 8.00 uur met het personeel de vorige dag doorgesproken wordt. Na de bespreking ga ik ontbijten: geroosterd brood, yoghurt, vers fruit, word eigenlijk wel een beetje verwend hier. 8.30 uur begin ik te werken in de timmerwerkplaats. Een deel van mijn werk is 'Teach the Teachers' en het helpen van de jongens met hun praktijk opdrachten . (Is best wel leuk werk, misschien wel iets om parttime te gaan doen in Nederland!) De jongens hebben voor de middag theorieles en 's middags praktijkles. Er is pauze van 12.30 tot 13.30 uur. Dus in de namiddag help ik ze met opdrachten en tussendoor ben ik de werkplaats wat aan het herinrichten. Wat bij ons vanzelfsprekend is , is hier toch heel wat anders. Ze moeten het met veel minder en eenvoudigere middelen doen als wij (zeurende en verwende Nederlanders!).
Mijn laatste gedeelte van het sponsorgeld heb ik besteed aan het kopen van extra gereedschap voor in de timmerwerkplaats hier. Ik heb 2 dagdelen in Arusha (toch best een behoorlijk grote stad) echt moeten zoeken om een redelijke kwaliteit te vinden/kopen. Na een stuk of 7-8 winkels bezocht te hebben had ik toch bij elkaar wat ik wilde hebben. Bij ons hoef je maar ff naar Hendriks in Uden te rijden en in no time heb je alles bij elkaar...maar ja het is en blijft Afrika. Bijna alles is ook hier weer Made in China...met de welbekende kwaliteit. Die Chineesjes hadden beter bami pangang en foe yong hai kunnen blijven maken , dat is waar ze goed in zijn haha.

Na mijn werkdag, ik schrijf steeds werken maar dat voelt niet zo hoor, heb ik vrij. Dan ga ik wat aan mijn Engels werken (zit nog steeds op niveau Louis van Gaal, maar kan me goed redden). Om 19.00 uur is het dinner tijd. Alles staat dan netjes klaar, het lijkt wel een beetje op thuis haha, is een compliment hoor! Soms voelt het best wel een beetje decadent dat de zwarte huismoeders alles voor je doen als blanke. Maar van de andere kant als je ziet hoeveel gezinnen hier weer een eerlijk inkomen uit halen?! Na het diner heb ik nog even tijd om wat te lezen en te schrijven waarna ik om 21.30 uur ga slapen. Slapen gaat hier goed, het koelt 's avonds en 's nachts best wel af. Het is ook oorverdovend stil en echt donker 's nachts. Overdag is het lekker zonnig warm weer.

Zoals je op de foto's kunt zien heb ik een aantal schragen gemaakt, ze waren heel benieuwd wat het ging worden, konden zich er nog niet veel bij voorstellen. In Afrika werken ze bijna allemaal vanaf de grond maar hier wil ik proberen verandering in te brengen. Werkt veel gemakkelijker en is beter voor je rug.

Al bij al een hele bedrijvigheid hier. Als je ziet wat Truus en Noud hier in zo'n 13 jaar opgebouwd hebben en nog steeds met veel passie en energie doen...?!

Wat ik in het begin van het verhaal ook al aanhaalde, het einde komt langzaam in zicht, het zal straks heel dubbel voelen om weer op het vliegtuig te stappen richting koude Noorden. Ik ga hier dan van een hele fijne tijd afscheid nemen maar ben ook weer blij om naar mijn vertrouwde stekje thuis te gaan.Wat ze ook altijd zeggen, het is nergens zo goed als thuis...klopt hoor.
Ook de carnaval zit er alweer op bij jullie , de katers zullen verwerkt zijn, zodat je /we langzaam aan de lente kunnen gaan denken.

Nog ff een reactie op wat Frans in de vorige reactie op het blog schreef: "je schrijft niet veel over wat het met je doet". Het doet heel veel met je/me maar daar kunnen we het veel beter een keertje over hebben onder het genot van een Bels bierke als ik weer thuis ben. Anders wordt het verhaaltje veel te lang.

Nou beste lezers, de hartelijke groeten uit Tanzania.

Tot mijn volgende blog(je)

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Marij

Mooi je verhaal en fijn voor je weer bekende te zien.met betere voorzieningen .wij wensen jou nog een mooie tijd daar en een hele goede terugreis.knuffel uit beers

René van Dongen

Hé Ben,
'Wie verre reizen doet, kan veel verhalen' is een gezegde, niet van mezelf maar van Matthias Claudius. (dit heb ik even gegoogled ;-)))
Maar het is weer helemaal van toepassing op je laatste blog.
Wederom een inspirerend verhaal met mooie foto's.
Als je terug bent moet je maar een 'Dia-avond' organiseren met een flinke toegangsprijs wat weer als 'sponsorgeld' naar Afrika kan...
Ik kijk weer uit naar je volgende blog.
groet,
Van Dongen Zèlland

Sjang van Hout

Hoi Ben, leuk het verhaal van je en dat je het zo goed maakt en je enthousiasme voor zo´n andere streek, waar het dikwijls toch moeilijk wennen is voor de westerse bevolking. Mooi dat je je laatste centen hebt besteed aan al dat gereedschap en die prachtige schragen wat natuurlijk makkelijker werken is in de houtwerkplaats. Ik ben blij dat je erg positief bent hoe Noud en Truus het daar hebben opgebouwd met hun eigen geld en natuurlijk ook met sponsorgeld uit nederland! Nou Ben hou nog even vol en ik ben benieuwd als je terug bent om je verhalen eens aan te horen. Veel succes, Sjang

Hermann en Marianne

Hallo Ben,
Zoals bij elke aflevering verbaasd het me wat een uitgebreide berichtgeving het weer is. Om in een wereld te mogen kijken waar je normaal niets van weet,levendig verteld en vooral met een gezonde dosis humor.
Maar wat een andere wereld al dan Malawi. Ik kan me zeker voorstellen dat je dit met dubbele gevoelens beschouwd: van de ene kant heerlijk om weer naar huis te gaan, het vertrouwde gedoetje in Langenboom, Longtree City, maar van de andere kant is dit ook een ervaring die je definitief een andere kijk op de dingen heeft gegeven en die je zeker zult gaan missen. Gegarandeerd dat je met een knoop in je maag straks toch in dat vliegtuig stapt op weg naar huis. Maar ook dit zou je niet anders willen denk ik. Wanneer je heel gelaten dit lang de rug toe zou keren dan zou het achterliggende halve jaar ook geen diepgang hebben gehad, niets voor je hebben gedaan, met je gedaan.... Deze once-in-life-time-experience maakt je zeker rijker en weet je, ook wij hebben nog van jou geleerd. Kun je nagaan! :)
Ben, ik wens je dan ook een geweldige tijd in de afronding van dit avontuur. En als ik naar de gezichten van de jongens op de foto's kijk, hoe blij ze zijn met het gereedschap en de dingen die je hen in die korte tijd toch bijbracht, zoals het maken van de schragen,doe zie ik ook daar blijdschap en enthousiasme. Het is toch prachtig om dit te kunnen geven aan een andere mens.
En wat heerlijk dat je zoveel goede dingen hebt kunnen doen met het sponsorgeld.Het voelt fijn dat zelf een kleine bijdrage aan te hebben kunnen leveren en die blije gezichten geven mij zoiets van: het hoeft hier natuurlijk niet op te houden. We kunnen nog veel goede dingen doen....
En wie weet, spreken we elkaar wel weer eens in het Brabantse Land.......
Ik wens je nog een fijn verblijf en een behouden reis terug.

Groet

Marianne

Nellie Maassen

Hallo Ben,
inderdaad, de krokussen barsten hier de grond uit, het warme zonnetje haalt de volgende regenbui aan en de meesjes vechten om het beste nestje. Tegen de tijd dat je terugkomt in ons landje is de natuur op zijn mooist. Peter en ik genoten weer van je verhaal en de foto's.Ik vind die van Lotte met de meisjes leuk en Peter moest de koeienstal eens goed bekijken. De schragen zien er goed uit; misschien ook iets voor in de keuken? Nog kleinere schraagjes voor de broodjes? De site van Truus en Noud heb ik gelezen en het lijkt me echt leuk voor jou dat je daar je steentje aan kan bijdragen. Groetjes,
Nellie

marion verstraten

Nou Ben, het eind is in zicht van jou Afrika-reis......
Geniet er nog effe van; wij kijken uit naar je veilige thuiskomst.
Groetjes Marion.

Willemien

Ha die Ben,

Thx weer voor je uitgebreide verhaal. Mooi om te lezen dat je Lotte nog alles hebt kunnen laten zien wat je in Malawi zoal gedaan hebt en de mensen aan Lotte voor te stellen die je daar ontmoet hebt. Lijkt me toch wel heel fijn om dit nog even met je eigen dochter te kunnen delen!!

Tja, en dan Tanzania....ook Afrika...maar toch anders als Malawi.
De foto's spreken voor zich, het ziet er voor mij wat 'gezelliger' uit, als je begrijpt wat ik bedoel...
Je huisje is ook sober, maar waarschijnlijk een heerlijke plek om te vertoeven. Het eten wat gevarieerder en je kunt zien dat daar alles goed geregeld is.

Petje af, voor mensen die zich zo belangeloos inzetten voor anderen, die deze hulp goed kunnen gebruiken. Nog niet op hun site gekeken maar dat ga ik zeker nog doen.

Beste Ben, geniet nog van de laatste periode van je Afrika avontuur.
Hartelijke groeten vanuit de Franse Alpen ( waar de zon deze week ook ´très agréable' is!

Willemien.


LatonyaAxork

This message is posted here using XRumer + XEvil 4.0

XEvil 4.0 is a revolutionary application that can break any antibot CAPTCHA's.
Captcha Solution Google (ReCaptcha-1, ReCaptcha-2), Facebook, BING, Hotmail, Yahoo,
Yandex, VKontakte, Captcha Com - and over 8400 other types!

You read this - it means it works! ;)
Details on the official website of XEvil, there is a free demo version.

Check YouTube video "XEvil ReCaptcha2"

Ben van Tiel

Name: Ben van Tiel

Was vrijwilliger bij LIYO - Likhubula Youth Organization van 30 jan 2017 tot 10 feb 2017