Laatste stukje vanuit Malawi

Beste leesvrienden,

Mijn 2de stukje in het nieuwe jaar,
en tevens het laatste stukje vanuit Malawi ! (waarom dat lezen jullie op het einde, nou niet meteen onderaan beginnen te lezen hè ;))

Eerst even een paar vragen beantwoorden voor Nellie en René, Nellie je hebt het goed gezien de vissers zitten met hun benen in de smalle opening en met hun kont op de zijkant van de boot. Op deze manier kunnen ze rechtop zittten wat veel makkelijker roeit en werkt. (trouwens proficiat met de uitverkiezing van getuigen van het boerenbruidspaar, wordt zeker een gezellige carnaval!)
René, wat ik bedoel met 'schijn bedriegt' is dat het lijkt dat het er heel relaxt aan toegaat zo op het strand, maar dat er ook hard gewerkt moet worden voor een dagloontje.
De meeste vissers varen tegen het eind van de avond uit, het meer op, waar ze vervolgens de hele nacht vissen en 's morgens tegen zessen terug komen. Ook op oudejaarsavond zag ik dat er verschillende bootjes vertrokken en dat was niet om naar die paar vuurpijlen te kijken...)

Beroepen
Ik wil nog wat beroepen uitlichten die hier veel voorkomen. Allereerst de kleermakers die zijn er hier heel veel, soms zitten ze wel met 5 man naast elkaar, allemaal met zo'n antieke Singer trapnaaimachine (de meesten van ons kennen ze nog wel van vroeger...) Hier wordt nog heel veel kleding gemaakt en versteld wat bij ons al lang weggegooid zou zijn. De trapmachines kun je hier nog steeds nieuw kopen, de meeste machines komen uit China met de wel bekende prijs/kwaliteit...zoals bijna alles hier! De nieuwprijs is ongeveer € 95,-- ,voor ons niet veel maar voor de locals hier een hoop geld. Ook hebben deze machines het voordeel dat ze het altijd doen, ze zijn niet van stroom afhankelijk want die is er bijna net zo vaak niet als wel! En als er iets gestreken moet worden gebeurt dat met een gietijzeren strijkijzer waar houtskool in gedaan wordt als warmtebron.

Taxichauffeurs
Ik denk dat dat allemaal 5e hands auto's zijn die hier letterlijk opgereden worden. Ik maak er ook vaak gebruik van als ik naar Zomba ga, €0,15 is geen geld maar het is altijd spannend of ze het halen haha. Pas werden we een keer aangehouden en was zijn vergunning niet in orde en een keer sloeg de auto af (was een automaat die kun je niet aanduwen) Iedereen eruit en lopen, niemand die er warm of koud van wordt... De meesten hebben geen werkende startmotor maar dat is hier geen probleem , er zijn bijna geen vlakke wegen, ze laten hem vooruit of achteruit rollen, koppeling los en starten/rijden. Om benzine te sparen laten ze de motor zoveel mogelijk uit als ze bergafwaarts rijden (de benzine is bijna net zo duur als bij ons!) Als ze tanken gooien ze hem niet vol zoals bij ons maar wordt er 3 á 4 liter getankt en een liter fles voor onderweg! Ook schijnt er een jaarlijkse keuring te zijn, maar waar ze dan op keuren is me nooit duidelijk geworden. De auto's worden met tyrips en ijzerdraad bij elkaar gehouden, de banden worden zover opgereden dat Siba ze nog niet meer zou willen;), ze hebben meestal wel 2 werkende lampen, voor en achter bij elkaar opgeteld, en met voorruiten als een melkweg van sterren...zie foto. Ik denk dat als enige criterium geldt dat de auto 4 wielen moet hebben en een stuur...Maar gelukkig rijden ze niet zo hard hier. En als de auto echt opgereden is wordt hij ook weer helemaal ontleed (net als de fiets...) Vooral het plaatwerk is waardevol, en dan komen we gelijk bij het volgende beroep namelijk

Plaatwerker
Van al het auto plaatwerk wordt ook weer vanalles gemaakt zoals poort bekledingen , emmers, stookpotjes (waar ze het eten op bereiden) en wat al niet meer. De plaatwerker heeft een stuk spoorrail als aambeeld waarop een zitje gelast is en waarop hij de hele dag zit te kloppen. Ook weer alles handwerk zonder enige machines.

De markt
Dit is voor veel gezinnen ook een bron van inkomsten, op de markt kun je hier eigenlijk alles kopen wat je in het dagelijkse leven nodig hebt. Hier in Mpunga (dorpje waar ik woon) hebben we een kleine markt die 7 dagen in de week open is, hier doe ik mijn dagelijkse verse boodschppen, want zonder koelkast moet je iedere dag vers inkopen. De markt wordt 'bemand' door bijna alleen vrouwen die 's morgens in alle vroegte met hun handelswaar van heinde en verre komen gelopen met letterlijk alles op hun hoofd en rug. Kijk maar eens ff naar de foto van de vrouw met een zak houtskool op haar hoofd! Het is onvoorstelbaar hoe sterk ze zijn! Heb pas nog zo'n zak houtskool gekocht en die moesten we met 2 man bij mij naar binnen dragen! Mannen kunnen het ook wel (op hun hoofd) maar doen het bijna niet, is niet stoer, ze kunnen dan uitgelachen worden...(ook een goede reden om het niet te hoeven!) Ook langs de weg kun je veel vers kopen wat ik ook vaak doe als we van een werk terug komen. De supermarkt in de stad is voor de 'gewone' man niet weggelegd, te duur... Wat we hier wel hebben zijn piepkleine 'supermarktjes' bij ons in het dorp, ook weer gewoon langs de weg, gemiddelde grote: 2 vierkante meter! Hier wordt alles nog los verkocht net als bij ons heel lang geleden ,in de tijd voor de VéGé (als ik het goed heb de eerste supermarkt in Zeeland?) Hier wordt bijv. de suiker nog los verkocht, is een luxe product, wat vaak per 100 gr gekocht wordt. Altijd leuk om te zien hoe vindingrijk de mensen zijn om de kost letterlijk bij elkaar te scharrelen.

De timmerman/meubelmaker
Bij mij in de straat zit een bedrijfje waar een paar mensen (7 dagen in de week!) werken, gewoon onder een rieten afdakje. Hier ga ik af en toe ff buurten, vinden ze leuk, kunnen we over de verschillen praten in ons vak, letterlijk een wereld van verschil, hier maken ze nog alles met de hand , (hebben niet eens een boormachine). Ik moest wel even bewijzen of ik wel echt een vakbroeder was hoor, moest eerst een plank haaks afzagen en nog ff met de rijschaaf wat schaven, glansrijk geslaagd haha!

Akkerbouw
Ook al het land wordt met de hand bewerkt, maïsteelt is denk ik wel 80% van hetgeen dat hier verbouwd wordt. Wat ik al zei alles met de hand, zaai klaar maken, zaaien, onkruid verwijderen en oogsten. Ik heb hier nagevraagd waarom geen tractors? Is te duur, kunnen kapot gaan en hebben diesel nodig! Ik heb een tractor gezien, een antiek model dat ergens staat weg te roesten (nog overgebleven toen de Engelsen hier de baas waren). Met paarden of ossen hebben ze ook nooit gewerkt.
Ook hier weer veel vrouwen, nou weet ik niet of de vrouwen zo sterk zijn omdat ze zo veel op het land werken of werken ze op het land omdat ze zo sterk zijn?
Ze zijn nu heel blij met een goed regenseizoen, vorig jaar was het veel te droog in het regenseizoen met als gevolg hogere prijzen (honger...).

Dit was een dwars doorsnede van wat de bevolking zoal doet hier, nog ff iets leuks: een paar weken voor mijn vertrek waren we met onze buurtschap bij Wim v. Schayk's museum (museum voor nostalgie en techniek) op bezoek geweest. We hebben daar een mooie rondleiding gehad , verzorgt door 'meester Ermers', als ik hier nu aan terugdenk is bijna alles wat we daar gezien hebben hypermodern voor hier, om even een voorbeeld te geven: de eerste houten handaangedreven wasmachines die in het museum staan, als die hier iemand zou hebben, zou het apparaat met bewondering (lees jaloezie haha) bekeken worden door alle buurvrouwen...alle was wordt hier nog met de hand gedaan. Zo geldt het eigenlijk voor bijna alles wat we daar gezien hebben, alles waar een stekker aan zit hebben of kennen ze hier niet.

Vrijwilligersdag
Die hebben we pas gehad met alle vrijwilligers die nu hier zitten via Be-More, we hebben alle projecten bekeken en 's middags zijn we op bezoek geweest bij het ST. Lukas hospital. We hebben daar een rondleiding gehad, als je dat met onze ziekenhuizen vergelijkt...wat is het bij ons dan perfect geregeld! We konden ook bloed doneren wat ik ook gedaan heb. Het was best een beetje spannend, op de afdeling waar het moest gebeuren was de stroom uitgevallen. De verpleegkundige vroeg mij een ledlamp vast te houden zodat hij de naald kon zetten...past wel een beetje bij Afrika haha. Daar is altijd een groot tekort aan bloed. Pas kwamen ze met geluidwagens bij ons door het dorp om de bevolking op te roepen om bloed te doneren. Ze konden mijn bloed dezelfde middag al gebruiken voor een patiënt, dat geeft toch wel een voldaan gevoel hoor.

Lotte komt bij mij op bezoek voor een week, als jullie dit lezen zal ze net hier zijn.
Ze vindt Afrika ook een heel interessant werelddeel, ze wil graag zien waar ik al die tijd uitgehangen heb (is voor haar studie ook 10 maanden in Zuid Afrika geweest) Tja van wie zouden we al dat reisbloed hebben? Ik denk van ons pap, die trok op jonge leeftijd ook al Europa in, al was het dan wat korter bij huis als nu. Maar ja toen was Uje mert al heel wat;l)

Brillen
Ik heb van Paula en de tante van Noud (schoonzoon) ook wat brillen mee gekregen om hier weg te geven. Deze heb ik pas mijn huismam meegegeven om ze in haar dorp uit te delen, ze kende verdschillende mensen die zonder bril niet meer kunnen lezen. Zo ook haar opa die al jaren de bijbel niet meer kan lezen, hij had het advies gekregen om naar Blantyre te gaan om een bril aan te laten meten, maar ja geen geld...Hij heeft er eentje uigezocht die past, de koning te rijk , hij kan de bijbel weer lezen!
Zo ook verschillende andere mensen. Veel lezen hoeven ze niet, geen krant, geen tv, geen post maar toch wel makkelijk soms. Zo ook mijn bril, die ging de 2de week al kapot en ook mijn reservebril (Simon;)) ging pas kapot, heb maar ff in de voorraad van Paula gezocht zodat ik toch vooruit kan (Lotte neemt reserve onderdeeltjes voor mijn goede bril mee!) Ook hier weer verschillende mensen blij gemaakt.

De projecten
Ook deze maand hebben we weer veel dakrenovaties gedaan (nog steeds regentijd) Zal er eentje uit lichten waar ik ook het nodige gesposord heb. Dit was bij een alleenstaande vrouw van ongeveer 75 jaar (vaak weten ze zelf ook niet precies wanneer ze jarig zijn wordt toch bijna niet gevierd, en dus ook niet hoe oud ze precies zijn). Ze zei dat ze in 1950 een jong meisje was...Ze woont alleen, haar man en 4 kinderenen zijn allemaal al een tijdje dood! Haar dak was slecht, het regende op verschillende plaatsen binnen, in het huisje zaten geen ramen dus geen daglicht binnen alleen een beetje als de deur open staat. Haar bed en dekens waren helemaal versleten. Het woord bed heeft hier een heel andere betekenis als bij ons, het is vaak niet meer dan een rieten matje, wat letterlijk op de grond ligt en wat 's morgens weer opgerold wordt, anders is er te weinig plaats in de meeste huisjes, zo klein. Heb hier ook de nodige bouwmaterialen voor het dak en een nieuw bed met nieuwe dekens gesponsord. (zie foto). Daar was ze uiteraard heel blij mee. En zo heeft hier ieder huisje wel zijn eigen verhaal. Ik weet natuurlijk ook wel dat niet alle mensen te helpen zijn, de bekende druppel op de gloeiende plaat. Maar als iedereen er altijd zo over zou denken zou er nooit helemaal niks gebeuren.
Ik heb nog niet al mijn sponsorgeld gebruikt, wat nu over is wil ik in Tanzania bij Noud van Hout gebruiken.

Mijn vertrek uit Malawi
Ik zal het even toelichten, rond Kerstmis ben ik na gaan denken om misschien mijn laatste 6 weken in Tanzania door te brengen. Niet dat ik het hier niet naar mijn zin heb maar als je toch in Afrika zit waarom niet?!
Ik heb toen contact gezocht met Noud van Hout (Uden) die samen met zijn vrouw Truus hier sinds 2003 een heel mooi project opgezet hebben in de buurt van Arusha (Noord Tanzania) . In het kort: dit is een project waar zwerf jongeren opgevangen worden en een ambachtsopleidng kunnen volgen intern. Veel meer info kun je vinden op hun side www.watotofoundation.nl, interessant om eens te lezen.
Na een positief beericht van Noud ben ik hier alles gaan regelen, mijn eerder vertek hier, mijn vlucht, kortom van alles te regelen. (dank aan Sjang en aan het thuisfront).Heb hier ook weer heel veel zin in, ben benieuwd hoe het daar allemaal is maar dat lezen jullie in mijn volgende stukje wel.

Bij deze wil ik Be-More ook bedanken voor het mooie project hier in Malawi en Katrien Dons (coördinator hier ter plaatse) voor de goede begeleiding, is toch wel belangrijk in een vreemd land/werelddeel...ver van huis.

Nog enkele wist-je-datjes
-De kleine kinderen, en ook nog wel grote mensen, heel bang zijn voor Chinese mensen , ze denken dat ze je mee willen nemen en opeten...ze vroegen aan mij of ik wist of dit waar is, heb ze toch maar uitgelegd dat dit een fabeltje is , maar dat ze wel honden opeten haha
-Je hier geen kinderwagens ziet, de baby's worden altijd door de vrouwen op hun rug gedragen (wat me soms ontzettend heet en zwaar lijkt...)

Hoop dat jullie aan dit stukje (nou ja...stuk, Willemien;)) ook weer veel lees en kijkplezier beleven.

Tot de volgende blog uit Tanzania.

Groeten Ben

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

carin

Hoi Ben,
Interessant weer om te lezen.
Jammer dat ik de foto's niet kan zien/openen.
Een fijne week nog samen met Lotte en heel veel succes in Tanzania!
Groetjes,
Carin

Gwenn

Hoi Ben,

Leuk om weer een verhaal van je te lezen!
Het is z'n wereld van verschil met Nederland.
Ben heel benieuwd hoe Tanzania je gaat bevallen.
Voor nu veel plezier met het bezoek van Lotte. :)

Groetjes Gwenn

Sjang van Hout

Hoi Ben, mooi om het verhaal te lezen en te merken dat je het goed maakt en dat je van alles hebt georganiseerd voor de plaatselijke bevolking, dat siert je wel. En zeggen we hier in nederland , we zijn trots op je dat je dit allemaal doet. Zo nu naar Tanzania en ik ben benieuwd hoe het je daar afgaat. Ik denk zo te lezen dat Tanzania al iets verder is ontwikkeld.. Nou Ben het ga je goed bedankt voor het mooie verhaal en het ga je goed bij Noud en doe hem de groeten Thea en Sjang

marion verstraten

Hoi Ben,
Wederom wat een mooi verhaal nav jou ervaringen. Ben gewoon jaloers op jou avontuur; dat jij het durft en ikke nie.
Lotte zal er inmiddels wel zijn; wat een warm welkom zal dat zijn, geniet er samen van. Vol trots kun je nu laten zien hoe jou wereld er de afgelopen maanden uit heeft gezien.
Veel plezier samen en succes in Tanzania.
Kijk nu al uit naar je volgend verhaal.
Groetjes Marion.

Marij

Wat een genieten die verhalen van jou,en wat leuk dat lotte er is mooi dat je tanzania erbij doet iets wat ook jou op het lijf is geschreven volgens mij.maar de langste tijd heb je erop zitten ben
Geniet van het laatste mooie stuk en wij kijken vol verwachting uit naar die ervaring
Knuffel vanuit een craya del playa

René van Dongen

Sorry Ben, ik heb meteen je laatste stukje gelezen...
Te nèèschierrig... ;-))

Lotte

Mooi verhaal weer pap! Het lijkt me een heel overzichtelijk leven wat de bevolking daar heeft! Heel wat anders dan onze drukke levens!
Ik zit nu op het vliegveld in Frankfurt te wachten op de volgende vlucht. Een overstap van 6 uur, kan ik alvast een beetje wennen aan het Afrikaanse tempo ;-)
Tot morgen!
Xxx Lotte

Jeanette

Hoi Ben, Leuk bericht weer en mooie foto's, geeft een goed beeld van hoe het er daar aan toe gaat. Alleen dat bloed geven... dat je dat durft, als die naald nou maar steriel was. Veel plezier met Lotte en een fijne tijd in Tanzania.
Groetjes Jeanette

René van Dongen

nogmaals mijn reactie van 4-2-17 dat niet geregistreerd wordt.(of ik wordt geweigerd... ;-))
René van Dongen

04 feb 2017 - 19:20


Hé Ben, ik heb weer ontzettend genoten van je reisverslag en de bijzondere foto's! Er wordt wel eens gezegd: "Mensen die Reizen die kunnen Verhalen" Nou dat klopt! Onvoorstelbaar die vissers, een hele nacht in 't donker op zee om zo een beetje de kost te verdienen. En dat dag in dag uit... Wat is het toch verrekt jammer voor 'onze ome Tien' dat er in Zèlland nooit geen bergen zijn geweest. Had hij nog zuiniger kunnen rijden met z'n Renaultje 12. In de 4e versnelling met een vaartje van rond de 20 km naar boven zien te sukkelen en dan ’t motortje af en naar beneden…Dat Renaultje zou overigens daar in Afrika ook niet misstaan hebben... ;-)) En dan ‘t 'winkeltje' van 2 vierkante meter...Ik heb altijd gedacht dat bij ons 'Truuske de Mier’ in Zèlland absoluut ’t klènste winkelke had ;-) Dan dat grote tekort aan bloed Ben ligt dan aan ’t feit dat ze geen goed opgezette bloedbank hebben…In Malawi wordt toch niet gevochten mag ik hopen…Brillen. Er moet toch een systeem op te zetten zijn dat alle opticiens in het rijke westen alle brillen zie wij, verwende westerlingen niet meer modieus aan Afrika kunnen schenken. Zal mijn opticien(Ja je leest ’t goed, Van Dongen hè ok vort un leesbrilleke en un brilleke voor ’t autorijden?) er eens op wijzen mócht het al niet bestaan. Succes op je nieuwe project!
Tot ziens of tot mails.
Groet,
René van Dongen.

Hermann en Marianne

Ha die Ben,
Wat een leuk stuk weer!! Amusant om te lezen en ook nog eens leerzaam. ZO ga je weer eens heel anders tegen dingen aan kijken. Want op zich hebben wij best wel een tunnelvisie hier .....
Toch imponerend om te zien hoe deze mensen met hun eigen middelen op eigen wijze toch werken aan hun dagelijks onderhoud. Zeker jouw beschrijving van de verschillende beroepen weerspiegelt toch ook doorzetting. Ook zonder de hulpmiddelen die wij hier wel hebben, weten zij toch dingen tot stand te brengen. Respect !
En ook de rol van de vrouw is moet niet onderschat worden, haha!!Hoezo zwakke geslacht ?? :)

Wat leuk om te vernemen dat je verblijf in Afrika je ook naar Tanzania gaat brengen. Ja, zo zal de tijd wel snel voorbij gaan.
Internet is toch een geweldig medium moet ik zeggen. Voor jou is het natuurlijk geweldig dat je al je bijzondere ervaringen kunt weergeven en voor ons is het zeer bijzonder om min of meer méé te reizen en inside information te krijgen. Het stemt zeker tot nadenken.

Ik hoop dat je verblijf in Tanzania jou net zo goed zal bevallen als je verblijf in Malawi.
We gaan het horen !! :)

Jolamnda kremers

Beste Ben,

wat vind ik het toch knap dat je daar zit en dat je "Kim's Engeltjes "hebt uitgedeeld aan de kinderen daar, bedankt voor de foto, ik zal hem op facebook plaatsen ,echt geweldig.
en het is weer mooi om te lezen hoe de mensen daar leven en werken, en dat je het daar zo geweldig naar je zin hebt. en wat fijn dat Lotte er nu is, kun je weer een beetje je Nederlands ophalen:) .
nou, ik wens je veel plezier in Tanzania, en ik lees het wel weer wat daar allemaal op je padje komt.
warme groetjes vanuit de prinsenweg

Willemien

Salut Ben,

Tsjonge jonge Ben...zo blij dat je 'stukje', toch weer een heel STUK is geworden!! (...en Henriëtte ook bedankt voor al het typewerk)

Ik lees het nu al voor de tweede keer en dit zal echt nog niet de laatste keer zijn. Het is zo leuk om dat Afrikaanse leven op deze manier mee te beleven en dan ook nog eens op de wijze waarop jij het beschrijft Ben: ik zit geregeld met een grote smile op mijn gezicht! Je vertel stijl is soms zo grappig en vooral als je de vergelijking met ons luxe leventje aangaat. (En de Zeelandse en Langenboomse ondernemers/mensen erbij haalt...????)

Het leven daar is absoluut niet met het leven hier in ons rijke Landje te vergelijken, maar....misschien zijn ze wel gelukkiger als wij met al onze spullen.
Zoals ik het zo hoor van je verhalen hoeven ze geen honger te lijden en dat is natuurlijk een groot goed!

Volgens mij is Lotte nu al een paar dagen bij je. Dat zal wel super fijn zijn....het is toch leuk om je belevenissen daar met iemand te delen!

Fijne tijd samen en ook nog hele mooie weken toegewenst in Tanzania.

Hartelijke groet van Willemien van Rossum.



Frans

ha ben,

als je het blok tekst ziet denk je ... nou een hele kluif, maar het hapt heerlijk weg.

je schrijft interessant over datgene waar ook mijn interesse naar uit gaat als we in het buitenland zijn; de gewone mens en zijn gedrag. we hebben ondertussen wel wat van de wereld gezien en altijd is dat wat het meeste bijblijft. we hebben alleen niet de ballen om te doen wat jij doet dat is het verschil.

je kunt daar natuurlijk ook niet cultuur ( gebouwen, musea ) snuiven of misschien ook weer wel als je de vindingrijkheid, van niets naar iets, waar je uitvoerig over bericht als cultuur beschouwd. lijkt me fantastisch om dat alles te zien en daar verwonderend ( want dat lees ik tussen de regels door ) over te zijn, niet minderwaardig over te doen, op waarde weet te schatten en met een glimlach beziet. top.

wat gaat dit allemaal bij je teweegbrengen ( of heeft het al gedaan ) vraag ik me wel eens af. je schrijft daar ook niet zoveel over.
misschien een volgende keer.

groeten vanuit een regenachtig en rillerig langenboom

Ans Meulepas


Hoi Ben en Lotte,

Hoorde van Henriëtte ( die dat trouwens hier heel knap regelt :) dat het jullie laatste avond is in Malawi.
Lotte met een rugzak vol verhalen weer naar dat kleine kikkerlandje.
En jij Ben waarschijnlijk met gemengde gevoelens afscheid nemen.
En je opmaken voor weer een nieuw avontuur ... Tanzania!

Ik wens jullie een goede reis en nog veel moois.
Lieve groet Ans.



ChasLots

Propranolol 40 <a href=http://byuvaigranonile.com>viagra</a> Levitra Krankenkasse Bezahlt Furosemide Without Prescription Canada Acheter Priligy En Ligne Usa Cialis Achat Ligne Kamagra Uprima Buy Alli Online

Jacengito

Prix Du Viagra 100mg Cialis Duracion Ereccion Online Phamrmacy <a href=http://tadalaffbuy.com>online pharmacy</a> Meilleure Facon De Prendre Priligy Amoxicillin 250 Gg 848

Jacengito

Over The Counter Prednisone At Walmart Comprar Cialis Envio Rapido Vardenafil Online Pharmacy <a href=http://tadalafbuy.com>cialis</a> Comprar Cialis Generico Europa Propecia Frontaler Haarausfall

Ben van Tiel

Name: Ben van Tiel

Was vrijwilliger bij LIYO - Likhubula Youth Organization van 30 jan 2017 tot 10 feb 2017