Nieuwjaar 2017

Beste familie , vrienden en bekenden


Zo mijn eerste stukje in het nieuwe jaar , en ook alweer over de helft van mijn Afrika avontuur (Henriëtte en ik hebben pas symbolisch een plank doorgezaagd!).


Jullie zijn de kerstdagen en oud op nieuw alweer bijna vergeten zeker, de laatste nieuwjaarsborrels zullen ook al wel afgewerkt zijn (zoals ook de goede voornemens weer bijn vergeten zullen zijn...., was altijd wel grappig met spinningles, in de eerstee weken van januari zat de les helemaal voel en eind januari was alles al weer normaal!).


Oh ja, iedereen wederom bedankt voor de reacties en de complimenten voor mijn stukjes, wist zelf ook niet dat ik kon schrijven (moet nu natuurlijk niet langs mijn slippers gaan lopen ha ha) heb altijd gedacht, toen Lotte en Niels hun stukjes schreven, All over the world, dat zou ik nooit zo mooi kunnen, en dacht dan van wie zouden ze dat nu hebben;)


Maar eerst mijn kerstverhaaltje,
Kerstavond en de kerstdagen heb ik op Pakachere (weten jullie nog, het backpackers hostel in Zomba waar ik de weekeniden meestal doorbreng) doorgebracht, daar hadden Annelies en Jeroen, een Nederlands stel dat tijdelijk op Pakachere let, vanalles georganiseerd. Ze hadden een hier bekende zanger weten te strikken voor 2 avonden met zang en gitaar bij het kampvuur...
Er was zelfs Nederlands kerstbrood, glühwein en andere lekkere dingetjes. Op eerste kersdag was er 's middags een BBQ waar je zelf meegebracht eten op mocht bereiden.
Zelf had ik een visje gekocht op de markt in Zomba met verse groenten en na enigzins zoeken had ik ook een fles witte wijn gevonden (wijn wordt hier bijna niet gedronken, is allemaal import uit Zuid Afrika en import betekent voor hier duur...)
Ze hadden best wel een mooie braai , hout gestookt natuurlijk zoals het hoort en nagenoeg hetzelfde model als wij thuis hebben. Dat was voor mij dus een feestje om daar op te bakken en te braaien en zoals de meesten van jullie wel weten doe ik dat het liefst zelf, tijdens het bakken mag er niemand aan mijn vuurtje komen (hè Paul en Joost;)). Maar ja, hoe mooi het daar ook is , er gaat toch niets boven de gezelligheid thuis....
Heb naderhand ook met de members (local's) gesproken hoe zij kerst gevierd hadden, was daar wel benieuwd naar! Maar natuurlijk niet zoals in Nederland met een overvloed aan eten en drinken. Kerstavond kennen ze niet en ze hebben alleen maar 1ste kerstdag die ze eigenlijk hetzelfde doorbrengen als andere zondagen, 's morgens naar de kerk en als er voldoende geld is hebben ze wat luxe dingen gekocht zoals vlees en cake!! Tv kijken kunnen ze niet (hebben ze niet) maar ze luisteren wel graag naar de radio voor een beetje nieuws en muziek en zo...
Dat uitgebreid koken zoals bij ons kennen ze niet, daar hebben ze de middelen en het apparatuur vaak niet voor, al het eten wat ze maken is altijd heel eenvoudig.
Eten uit blik kennen ze ook helemaal niet, had pas wat blikjes tomatenpuree gekocht voor bij de spaghetti,daar wisten ze niet goed raad mee om ze open te krijgen. Eerst wilden ze het met een groot mes open hakken maar dat leek me toch wel een beetje gevaarlijk, waarop ik ze mijn blikopener liet zien! Je kunt het je bijna niet voorstellen dat ze nog nooit een blikopener gezien hebben en niet weten hoe ze die moeten gebruiken! Heb het maar even voorgedaan...
Heb op eerste kerstdag ook de Heilige Mis bijgewoond, de eerste van 6.30 uur in de ochtend! (Die zou eigenlijk Engelstalig zijn maar dat bleek achteraf ook weer niet...) Ik zat om 6 uur al in de kerk, te vroeg eigenlijk want toen om half 7 de mis begon zat de kerk maar goed half vol, maar ja te laat komen is iets wat ze hier heel goed kunnen ;) (Is in het begin wel wennen geweest maar ook dat went snel, je moet het gewoon accepteren.) De mis was op z'n Afrikaans, dus swingend met veel zang inclusief een orkestje. Gaande weg de mis kwam de kerk uiteindelijk toch nog helemaal vol, tot 20 minuten voor het einde kwamen er nog mensen binnen lopen! Deze werden nog netjes naar een plaatsje begeleid door 2 net in het pak zittende begeleiders die er niet van opkeken...

Vakantie nu,
Het voelt best wel een beetje raar om een weekje vakantie te hebben, maar heb er wel naar uit gekeken om even niks te doen. Op woensdag 28 dec zijn we vertrokken naar Cape Maclear aan het Lake Malawi. Dat was een reisje van ruim een halve dag in een mini taxi busje, en mini moet je lezen met het maximaal aantal mensen wat er in een busje gepropt kan worden, denk ongeveer 18 mensen (bij ons is 10 denk ik de max!) en dan nog de nodige bagage die bestaat uit o.a. houten balken, zakken maïs, vissen en wat al niet meer. Je ziet ook vaak dat ze een "tros" vissen aan de ruitenwisser hangen aan de voorzijde van de rijdende auto, is zeker zo lekker voor de geur! Maar dat was bij ons niet het geval.
Daar aangekomen was het nog mooier dan ik verwacht had, aan het strand een heleboel mooie lodge's gemaakt van mooie natuurlijke materialen en heel ruim opgezet. De lodge waar wij verbleven had een soort buitenbar met zitjes die uitzicht hadden over het meer, heel mooi om dan de zon onder te zien gaan...
Op een van de dagen dat we daar verbleven hebben we een boottocht gemaakt met nog 4 andere Nederlanders die we daar ontmoet hadden. De eerste pauze plaats was op een onbewoond natuureiland waar ook onze lunch bereid werd door onze gids en de stuurman. Lekker relaxed op het strand zittend kwam er een vrouw van een andere boot langs lopen, die precies voldeed aan mijn beschrijving van mijn vorig stukje (weet je nog, de typische bouw van Afrikaanse vrouwen met een ontbijtplekje aan de achterzijde...) Heb haar in mijn beste Engels gevraagd of ik wat foto's van haar mocht maken voor mijn Nederlandse vrienden.Geen probleem zei ze vriendelijk, vond het zelfs een eer! Ze gaf haar volledige medewerking door te zeggen: "Ik heb ook nog een oranje broekje bij me dan komt alles nog beter tot zijn recht" Oké dat is nog mooier , onze nationale kleur! Na een snelle omkleding heb ik wat foto's van haar genomen en haar hartelijk bedankt voor de medewerking!;);) Grapje ..ze kwam gewoon zo voorbij.
Het bereiden van de lunch was ook heel mooi, ze hadden een vuurtje gemaakt met een rooster erop om te koken, te bakken en te bbqen. Heerlijke verse groente, rijst en vis die dezelfde ochtend aan wal gekocht was van de lokale vissers. De vis was zo lekker gebakken dat je zelfs de huid mee op kon eten. Na de heerlijke lunch, begeleidt met een koud biertje, (jaja deze week is het heel luxe voor mijn doen) zijn we weer verder gevaren naar een ander punt waar otters zouden moeten zitten. Deze hebben we helaas niet kunnen spotten, maar wat we wel zagen was een koppel African fish eagels met een spanwijdte van maar liefste 2 meter, die net een visje uit het meer pakte in zijn vlucht (eerlijkheidshalve moet ik er wel bij zeggen dat de visjes door onze gids vanaf de boot in het water gegooid werden maar deslniettemin mooi om te zien).

Het vissen in het meer,
Dat gebeurt hier nog heel traditioneel, zoals jullie op de foto's kunnen zien wordt er nog heel veel met de originele houten boten gevist, deze zijn qua vorm en techniek al vele honderden jaren hetzelfde. Echt handwerk gemaakt door ambachtslieden die hun kennis en techniek van vader op zoon doorgeven. Op een van de foto's zie je een nieuwe boot die bijna af is, gemaakt van een dikke boomstam, in de opening die je ziet aan de bovenzijde, zitten ze met hun benen in. (Mijn handen beginnen te jeuken als ik dit van dichtbij zie...) Al deze boten worden door 1 of 2 vissers met de hand gevaren, het enigste moderne wat ze gebruiken bij het nachtvissen zijn wat ledlampen om de vissen naar de oppervlakte te lokken.
Als ze 's morgens vroeg weer op het strand aankomen wordt de vis meteen verhandeld, opgekocht door de restaurantjes en natuurlijk door de lokale bevolking.
Overdag worden , zittend op hun bootje op het strand, de netten nagekeken en weer opgevouwen voor de volgende vangst. Eigenlijk best wel een heel relaxed leventje lijkt het, met al die houten bootjes op het strand, maar zoals bij zoveel dingen : schijn bedriegt!
Ook de lokale bevolking maakt iedere dag gebruik van het strand, niet om te zwemmen maar om zichzelf en de kinderen te wassen, de afwas te doen en om water te halen voor huishoudelijk gebruik. Is best wel interessant om te zien hoe het dagelijkse leven zich hier afspeelt.
Er waren wel een paar grotere boten met een buitenboord motor maar dat is weer bijna voor niemand weggelegd. Zo is het eigenlijk met ieder ambacht hier, alles wat al eeuwen met de hand gedaan wordt, verandert niet of nauwelijks.

Oudejaarsavond,
Deze avond hebben we met de eigenares van Mgoza Lodge (is een Nederlandse vrouw getrouwd met een Engelsman) en samen met wat andere Nederlanders wat gegeten en gedronken. Rond 23.00 uur zijn we het strand op gelopen richting een andere lodge waar het het drukst zou worden met nieuwjaars vierders. Tegen 24.00 uur werden de eerste vuurpijltjes en ander vuurwerk afgestoken (er bleef niks op het strand liggen want de lokale kids vochten bijna om de lege hulzen enzo...) Hier wordt nog iets afgestoken, in de kleinere plaatsen en dorpjes hebben ze helemaal geen vuurwerk.
Dan 24.00 uur Nieuwjaar 2017 op het strand in Malawi...best wel raar om dat zonder Henriëtte te vieren!!
Op de "place to be" was het best wel druk, dit staat hier in het hele land bekend als de populairste plaats om nieuwjaar te vieren. Na de nodige bierjes ben ik om 3.30 uur gaan slapen. 1 Januari: één van de Nederlandse jongens had wat Unox mutsen meegenomen van thuis, waar we onze nieuwjaarsduik mee genomen hebben! Ja dat was voor de echte diehards of hoe schrijf je dat? , bij een water temperatuur van 28 gr. haha.
Op 2 januari zijn we weer terug gereisd, deze keer een heel stuk comfortabeler dan op de heenreis, we konden namelijk mee terug rijden met iemand die een eigen auto heeft.

Het gewone leven,
De eerste paar dagen was het wel even wennen om weer in het ritme te komen, maar dat went weer snel. De projecten gaan weer lopen, we hebben weer de nodige dakrenovaties gemaakt (daar is in het regenseizoen veel behoefte aan, zou beter zijn om dat van te voren te doen!) Heb van mijn sponsorgeld ook nog een voorraad plastic gekocht zodat we weer ff vooruit kunnen. Ook zijn we pas op huisbezoek geweest bij een gezin met een gehandicapte jongen, die zat de hele dag in een mini kinderstoeltje, ik schatte hem op ongeveer 5 jaar, maar hij bleek al 16 te zijn! Hij moet eigenlijk iedere dag melk drinken voor zijn botten, maar daar hebben zijn ouders geen geld voor. Ik heb dit gezin gesponsord met een voorraad melkpoeder en suiker zodat hij de komede tijd wat kan aansterken...Op zulke momenten kom je letterlijk bij de mensen binnen en kun je met eigen ogen zien met hoe weinig ze moeten leven. De meeste huisjes zijn ook heel donker, er komt bijna geen daglicht binnen. Dan snap je ook niet hoe kinderen hier hun huiswerk kunnen maken? Ik denk dat je als kind heel sterk en gemotiveerd moet zijn om hier verder te kunnen leren, (en er moet uiteraard het geld zijn...) Wat bij ons bijna als vanzelfsprekend wordt beschouwd qua studeren is dat hier maar voor een enkeling weggelegd.

Het meisje (Nederlandse vrijwilligster) waar ik pas over schreef, die ook hier in ons huisje woonde en op hetzelfde project werkte, is al weer voortijdg vertrokken!
Als je je niet heel goed voorbereidt en jezelf niet alle luxe kunt ontzeggen is het heel moeilijk om te overleven hier.

Heb het rijk weer alleen nu, maar kijk al wel uit naar de komst van Lotte over ongeveer 3 weken. Ze komt dan voor een week naar Malawi om met eigen ogen te zien wat ik hier allemaal uitspook.

Ook is er de eerste week van januari weer een jongen overleden hier in de straat, nog maar 25 jaar oud, 's morgens nog niks aan de hand, werd 's middags ziek en is 's avonds overleden! Hier sterven best wel veel mensen op jonge leeftijd, ook de gezondheidszorg kun je niet met ons land vergelijken.

De brillen hebben ook een goede plaats van bestemming gekregen, maar daarover meer in mijn volgende stukje (voor Paula en Noud).

Zo...weer voldoende leesstof voor jullie,

Dan nog enkele 'wist je datjes':

-Ze hier in het hele land geen stofzuiger kennen en niet te koop is!

-Ze een laagje beton storten als een lijkkist half met zand bedekt is om te voorkomen dat ze de kist stelen! (Nu is ook het mysterie opgelost, weet je nog mijn begrafenis verhaal...)

-Ze één sigaret tegelijk kopen als iemand rookt, je krijgt er dan ook één lucifer bij en een piepklein stukje aanstrijkpapier.

Hartelijke groeten uit een warm en soms heel nat Malawi (regentijd...voral 's nachts)

Tot mijn volgende stukje
Ben

p.s. Dit is voor Maarten en Hylkje Meeboer, Angela vroeg mij om de hartelijke groeten aan jullie over te brengen, en dat ze een hele fijne tijd gehad heeft met jullie! Bij deze...ik hoop dat jullie het lezen.



(Angela was de huismam van Maarten en Hylkje vorig jaar en is nu mijn huismam voor deze maand, dit even voor de lezers)

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Mark van der Toorn

Haa Ben,
Hallo Ben,

De beste wensen voor 2017! Mooi verhaal weer, het leest altijd lekker weg en het is goed om te zien dat je het daar naar je zin hebt. Als ik dat warme klimaat zie en de belevenissen ben ik wel jaloers! Lotte heeft erg veel zin om naar Malawi te gaan, Afrika is dan ook echt haar favoriete continent :) Hou je taai en veel plezier.

Groeten Mark

René van Dongen

Hé Ben,
Leuk om weer van je horen.
Verbaasd me nog steeds weer hoe eenvoudig en sober de mensen daar moeten leven. Je zou ze toch wat meer luxe gunnen niet…
En jij om 6 uur ochtend ’s al in de kerk! Wat zal jullie mam dit stukje met trots lezen;-))
Ik heb ooit een documentaire gezien dat mensen zich in sommige landen schamen voor een gehandicapt kind of dat het gezien wordt als een ‘vloek van God’ Speelt dat bij jou in het dorp misschien ook nog mee? Erg triest voor zo’n jongen!
Van uit ‘t Zèllandse de beste wensen voor 2017 en zie heelhuids thuis te komen;-)

Gegroet,

René van Dongen

P.S. Halverwege je stukje, schrijf je dat het er op het strand heel relaxt aan toe gaat maar dat “schijn bedreigd” Het is me alleen niet duidelijk waarom…

Nellie Maassen

Hoi Ben, heerlijk om je belevenissen te lezen en te zien op de foto's. Fijn dat je Nederlands hebt kunnen praten met oud en nieuw. Het is ook echt genieten van je foto's. Je fotomodel met oranje broekje laat zien dat een goed ontbijt niet alleen stevig maar ook gezond moet zijn. En ik vraag me af bij de foto van de bootjes: zie ik het goed dat ze alleen met de benen in de boot zitten en met de billen op de rand? Wat een werk moet dat zijn om ze te maken. Terwijl ik dit schrijf sneeuwt het hier en Henriette en ik gaan straks naar de Wis om te genieten van Amicitia. Dat is anders dan zwemmen in water van 28 graden. Cor en Agnes Willems zijn Boerenbruidspaar geworden en wij hun getuigen; we zullen je missen tijdens de carnaval! We zullen een pintje toosten op je gezondheid, Alaaf,
groetjes van Peter en Nellie

Carin van de Bovenkamp

Hoi Ben,
Fijn om weer te lezen over je Afrika avontuur. Voor ons heel apart hoe de mensen daar leven en werken.
Mooie foto's, zo krijgen we een goed beeld van je belevenissen daar. Vooral die actiefoto met Unox muts????????.
Nog de beste wensen voor 2017 en "keep up the good Work!!!
Melis en Carin



Marielle

De beste wensen voor 2017!!
Weer een prachtig verhaal van jou prachtige belevenissen! Fijn om te lezen dat je geniet.
In de kuilen met de nieuwjaarsduik gaan ze merendeel niet verder dan tot aan de knieën het water in.
De Unoxmuts helpt hier dus niet echt maar bij jou wel zie ik.
Wij wachten op jou volgende mooie verhaal!
Gr fam Verstegen.

maarten

Hoi Ben, wat een leuke herkenbare verhaaltjes schrijf je. Fijn om iets van Angela te horen! hylkje en ik hadden een fantastische tijd met haar. We denken nog vaak aan haar. Hylkje noemt haar, 'her Malawi sister'. Wil je haar van ons de hartelijke groeten doen. We zien uit naar jouw verhalen, een fijne tijd met haar toegewenst.

Willemien

Ha die Ben!

Wederom een prachtig verhaal....want jij noemt t verhaaltje....maar voor zo'n stuk tekst moet je toch even gaan zitten!! Ga vooral zo door want het kan niet lang genoeg zijn! Op deze manier krijgen wij in ieder geval steeds een beter beeld wat jij daar in dat verre land allemaal meemaakt.

Veel werkplezier daar nog en geniet van de warmte....leeft toch gemakkelijk??!!

Lieve groet uit de Franse Alpen,
Willemien.

Simon Hermien Tangerink

Hallo Ben,
Weer met veel interesse je verslag gelezen. Het geeft een inzicht in een totaal andere wereld.
Je zou je haast schuldig voelen over het grote contrast met hier zoals wij leven.
Fijn dat je de feestdagen goed heb door kunnen brengen. Natuurlijk al is het laat ook van ons nog de beste wensen voor 2017.
Kan me voorstellen dat je uitkijkt naar de komst van Lotte. Ze zal het ook wel als een cultuurschok ervaren. We zouden het allemaal een keer moeten meemaken dan zou er hier heel wat minder ontevredenheid zijn.
Als gevolg van sneeuw en vorst is mijn werk als beheerder van het tennispark een stuk eenvoudiger.
En het ziet er niet naar uit dat het snel zal veranderen. We hebben Malawi temperaturen en regenval nodig om alles weer snel speelklaar te krijgen. Maar dit zijn luxe problemen.
Ben nog een goede en nuttige tijd, geniet van het bezoek van Lotte.
We kijken uit naar je volgende verslag.

Groeten van ons Hermien en Simon




marion verstraten

Hoi Ben,
Time flies,
Over enkele dagen zie je Lotte op het toneel verschijnen. En is het alweer februari. Wat een fijn bezoek. Geniet samen van deze bijzonder mooie tijd!!!
Groetjes Hans, Ellemijn en Bas, Floor, Marion.

LatonyaAxork

This message is posted here using XRumer + XEvil 4.0

XEvil 4.0 is a revolutionary application that can solve any antibot captcha.
Captcha Solution Google (ReCaptcha-1, ReCaptcha-2), Facebook, BING, Hotmail, Yahoo,
Yandex, VKontakte, Captcha Com - and over 8400 other types!

You read this - it means it works! ;)
Details on the official website of XEvil, there is a free demo version.

Check YouTube video "XEvil ReCaptcha2"

Ben van Tiel

Name: Ben van Tiel

Was vrijwilliger bij LIYO - Likhubula Youth Organization van 30 jan 2017 tot 10 feb 2017