Bijna Kerst

Dag beste lieve mensen, alweer mijn 3e stukje vanuit Afrika.


Als jullie dit lezen zal het bijna Kerstmis zijn!!
De tijd gaat best wel snel hier, ik verveel me geen moment . Er is altijd wel iets te doen op de projecten, in en om het huis, lezen of even naar de stad voor boodschappen of zo, maar het Kerstgevoel is toch veel anders als normaal thuis!!
Dat heeft natuurlijk ook met het weer te maken, hier is het warm en soms nat.
Bij kerst horen koude en korte dagen (de donkere dagen voor kerst...)

Maar eerst mijn begrafenis verhaaltje!!
Pas is de opa van een van de members overleden, vanuit Liyo zijn we daar naar toe geweest met 3 man. Een hele belevenis...eerst bijna 45 min. gelopen voor we bij enkele huisjes aan kwamnen waar alles zou plaatsvinden. Van alle kanten kwamen mensen aangelopen, iedereen loopt hier trouwens een parkeer probleem kennen ze hier niet! Er waren letterlijk maar 2 auto's, de eerste het "lijkwagen busje" en de tweede was voor het geluid en de generator voor de stroomvoorziening.
Alles is trouwens in de buitenlucht (niet in de kerk maar vlakbij het kerkhof), er stonden div open tenten opgesteld om enigszins beschermt te zijn tegen de zon. Dis alles vond plaats net voor het regenseizoen,het was die dag bloedheet...Alleen voor de naaste familie stonden er wat stoeltjes klaar, verder zat iedereen op de grond (is voor hen geen probleem maar wij westerlingen zijn dat niet gewend!!)
De mannen en vrouwen zitten trouwens strikt gescheiden van elkaar, waarom weet ik niet! Tijdens het begraven zat weer wel alles door elkaar. Na een half uur wachten begon de mis, veel gepreek met tussen door de bedragen wat iedereen aan geld gesponsord had!! inlusief naam...Tijdens de mis werden ook flesjes koud water uitgedeeld wat erg lekker was onder het hete tentdoek. Gedurende de mis kwamen er ook steeds nog mensen "binnen druppelen" waarvoor onder de tenten geen plaats meer was, dus in de brandende zon!! Ook het geluid verliep niet geheel vlekkeloos, regelmatig viel het weg en één keer moest zelfs de generator bijgevuld worden ha ha ha maar daar wordt niemand hier warm of koud van...
Toen de dienst afgelopen was werd snel de geluidsinstallatie in de tweede auto geladen om vervolgens op het kerkhof weer opgebouwd te worden.
De hele stoet, ik schat 500 mensen, liepen nu snel naar het kerkhof om (naar later bleek) letterlijk op de eerste rang te zitten. De kist werd in het busje geschoven voor vertrek naar het kerkhof. Op een gegeven moment maakte iedereen op de weg plaats voor het busje wat een stijl heuveltje op moest om bij het kerkhof te kunnen komen. Iedereen aan de kant, het busje gaf een paar keer flink gas om vervolgens met slippende banden naar boven te rijden!! Dacht bij mezelf als de deuren maar goed in het slot zitten aan de achterzijde, want je kunt er bij jezelf wel een voorstelling van maken wat er zou gebeuren als de deuren los zouden schieten... Maar dat ging allemaal goed. de kist werd boven het gat geplaatst en na div. preken gebeurde er iets wat wij bij ons niet kennen, er kwam een groepje van ongeveer 25 man die de kist lieten zakken en er meteen zand op begonnen te gooien. Nadat het gat half gedicht was werd er een laagje beton op gegooid wat allemaal ter plekke, met de hand, in een moordend tempo gemaakt werd (een dresscode was er niet voor het groepje mannen, dat varieerde van een man met een rode Puma trainingsbroek met paars voetbalshirt tot iemand in een drie delig pak en dan nog alles wat er tussen in zit...) Nadat het laagje beton erop lag kon de rest van het gat gedicht worden met het resterende gort droge zand, ook weer in hetzelfde moordende tempo met erg veel wind! 10 meter verder stond het kerkkoor, (zie foto pick-up voor aanvang.) Ongeveer 20 vrouwen, gekleed in smetteloos wit incl. witte hoofddoekjes, te zingen met hele hoge stemmen. Het deed me meteen denken aan een van de mooiste nummers, vind ik, van de Stones: You can't always get what you want, en dan gaat het hier natuurlijk om het introstukje van de song, de moeite waard om het ff op tezoeken bij Youtube, een mooie weergave is de uitvoering met: The Washington Chorus (Het Washington koor, 8.41min) De song heeft ook een mooie tekst waar een kern van waarheid in zit, vooral de laatste 3/4 zinnen...sorry, ik dwaal af...
Het dicht scheppen duurde best wel lang en in tussen tijd stond het koor constant in een rood bruine stofwolk verder te zingen, zelfs de stemmen bleven hoog...ook hier kun je je wel een voorstellling bij maken hoe de dames er na 15 à 20 minuten uitzagen, van smetteloos wit naar...
Nadat er een strakke priramide vormige hoop op het graf gemaakt was werd deze vol bloemstukken (papier-maché) gelegd. Dit was einde van een begrafenis middag, het leek wel een perfect geregisseerde filmset opname...
Iedereen zat tijdens dit tweede gedeelte ook weer op de grond of op eeen rotssteen op een omhoog toelopende helling. Als je dan rond keek was het één kleurrijke mensen massa. Ik heb maar 2 foto's van deze middag, één van het koor en één waarop ik met de andere members vooruit loop op de stoet na afloop (let even op de ogen van de vrouw links naast mij) ook hier was ik de enige blanke oftewel azungo. Betekend blanke, wat de kinderjes iedere dag naar me roepen als ik voorbij loop naar onze projecten, hopend dat ik terug zwaai. Azungo en zwarte is hier geen scheldwoord René , hier mag het nog geroepen worden, denk dat ze die Silvana hier maar eens een tijdje naar toe moeten sturen haha. Ik ben in de wijde omtrek bijna de enigste blanke. Sorry voor het lange stukje maar anders kun je je geen goede voorstelling maken.

Oh ja... ze zeiden dat hij 114 was geworden!! Ze zullen er wel een jaar of 10 langs gezeten hebben met het zetten van de streepjes, maar dan nog was hij
heel oud.

Dan de mutsjes en engeltjes.
Ons mam heeft de blaren op haar vingers gebreid om zoveel mogelijk mutsjes klaar te hebben voor mijn vertrek, ieder gaatje in mijn koffer werd opgevuld met mutsjes! Dacht in eerste instantie dat het hier veel te heet was voor gebreide mutsjes maar niets is minder waar, als het onder de 25 gr. daalt vinden ze het hier koud worden!! Tegenover ons huisje is een Nursery school, een soort crèche, waarvan het aantal kindertjes precies uitkwam met het aantal mutsjes. Heb eerst van te voren ff overleg gehad met de juf over hoe en wanneer uit te delen, want mij leek het het mooist om dat vlak voor de kerstvakantie te doen. 16 dec. was het zover, vlak voor de kinderen opgehaald werden hebben we alles uitgedeeld inclusief de engeltjes van Kim (gekregen van Jolanda ,mijn buurvrouw thuis, ter nagedachtenis aan haar overleden dochter Kim) Ik had een zak met engeltjes van haar gekregen tijdens onze spaghetti party met het verzoek om ze hier uit te delen. Het was een mooie combinatie zo...
De kinderen (en de ouders) waren er heel blij mee, al zou je het niet zeggen als je de foto's ziet haha. Daar staan ze allemaal een beetje beduust op, ze werden er ook een beetje mee overvallen en ze zijn niet gewend om zomaar cadeautjes te krijgen.
Het is niet te vergelijken met de kinderen in Nederland. Heb ooit gezien dat ze met Sinterklaas zoveel cadeau's kregen dat ze het inpakpapier er bijna niet meer af zochten te scheuren...
Ons mam en Jolanda heel erg bedankt namens iedereen hier!

Dan de laatste projecten dit jaar (ik heb tussen kerst en nieuwjaar ook een week vrij!).
De laatste weken hebben we best wel veel daken gerenoveerd ivm het regen seizoen wat nu echt begonnen is. Ook hebben we pas een buitendouche afgemaakt (heb hier ook materialen gesponsord) waar we een tijdje geleden aan begonnen waren, het dakje ligt erop zodat het in gebruik genomen kan worden. Het is eigenlijk een inloopdouche buiten met "niks" (hè Paul & Marion, het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld ha ha...). De drain is een blauw stukje pvc buis, niks geen thermostaatkranen, laat staan stromend water en al helemaal geen warm water, een lege maïszak op de vloer als douchematje, dat is alles. De bewoners waren er heel mblij mee dat ze weer enigszins privacy hadden en droog staan.

We hebben vandaag, 21 dec. een lunch gehad op Pakachere met alle 8 Liyo members, aangeboden door Be-More, en nu is het bijna vakantie...
Oud en nieuw willen we gaan vieren aan het Lake Malawi,schijnt heel mooi te zijn zegt iedereen hier..zal zorgen dat ik volgende keer foto's heb.

Er is ook een nieuw Nederlands meisje begonnen bij Liyo, ze verblijft ook in ons huisje voor ongeveer 2 maanden, vandaar dat ik af en toe 'we' schrijf.

Dan als laatste stukje, bijna Kerstmis...
Als jullie deze blog lezen zal het wel bijna of helemaal kerst zijn, het is nog steeds warm met af en toe malse buien, het regen seizoen is ook begonnen waar de akkerbouwers heel blij mee zijn. Een paar weken geleden is de maïs geplant en staat er inmiddels al fris groen op. Het is maar te hopen voor hun dat het regen seizoen lang genoeg aanhoudt want de laatste oogst had veel minder opbrengst als normaal ivm droogte in het regenseizoen. Ja , want zonder maïs zou het hele land niet voldoende voedsel hebben . Iedereen eet meerdere keren per dag siema (maïspap) het is goedkoop en het vult heel goed zodat het hongergevoel weg is...
Het is wel eenzijdig voedsel, dat was ook een vraag van Haïco, krijgen de kindertjes geen dikke buikjes? Dat klopt, tot een jaar of 6/7 hebben de meeste kinderen een rond buikje, maar na die leeftijd gaat er dat snel af...
Obesitas kennen ze hier niet, het is niet te vergelijken met ons land waar overgewicht en obesitas een groot probleem is!
Ook de volwassen mannen en vrouwen zijn bijna allemaal slank en gespierd, een enkele Afrikaanse vrouw daargelaten, maar ja dat is hier ook de tipische bouw die sommige vrouwen hebben, je kunt het je wel voor de geest halen zo'n vrouw met aan de achterzijde zoveel afzetruimte dat jer er gemakkelijk met 3 man aan kunt ontbijten;)
De overdadige weldaad en overvloed kennen ze hier niet, er is geen geld voor en als je net iets meer heb is het ook niet of bijna niet verkrijgbaar net als bij ons.
Misschien niet zo'n mooi onderwerp net voor kerstavond maar wel iets om even over na te denken...Ik ben niet jaloers hoor, we hoeven hier echt geen honger te lijden en misschien is het helemaal niet verkeerd om een tijdje geen of heel weinig vlees te eten (sorry Melis;)
Ik kom straks echt niet verbitterd terug hoor (heb mijn lievelingsmaaltijd al aan Henriëtte doorgeappt voor volgend jaar, ha ha want over lekker eten dromen is ook al lekker...) Maar je ziet, als je hier nu een tijdje zit dat alles niet zo vanzelfsprekend is in de rest van de wereld!! Natuurlijk zouden de mensen hier ook graag meer hebben/willen op allerlei gebied, maar ja, is dat zelfs bij ons ook niet?
Op eerste kerstdag wil ik hier de kerst-mis bijwonen, vlak bij Pakachere staat een mooie kerk waar zondags altijd van die swingende missen zijn, compleet met orkest.
Op het platteland staan overal verspreid hele eenvoudige kerkjes. Op de foto zie je het meest sobere kerkje wat ik gezien heb. Een kaal interieur, zelfs geen banken. De mensen zitten tijdens de dienst gewoon op de grond!
Een paar jaar terug toen Sjoerd voor zijn studie (toen hij terug kwam kon hij wél heel goed surfen, zijn studie opdracht was wat minder goed gelukt ;)...maar dat even terzijde) in Barbados (Caribisch gebied) was, zijn Henriëtte en ik ook met de kerstdagen daar geweest voor een korte vakantie. Daar hebben we ook de kerst-mis bijgewoond, compleet met zang en dans, bloedheet, alle ramen open en boven je hoofd allemaal van die grote ventilators (nou weet ik niet wat het lekkerst is, een koude kerk als bij ons waar je meer aan de warme worstenbroodjes zit te denken voor na afloop, of bijna zwetend de mis uitzitten! Natuurlijk weet ik dat wel, het laatste natuurlijk...ja Maarten vanaf 25 gr. voelen de vanTieltjes zich op z'n best haha).
Ik kreeg pas nog wat foto's door van Lotte&Mark vanuit Edinburgh/Schotland met compleet verlichte gebouwen en kerken...als je dat met hier vergelijkt, Zomba is toch de 3de grootste plaats van Malawi, is het helemaal niets...het enigste waaraan je hier kunt zien dat het bijna kerst is is wat versiering in de supermarkt.

Beste mensen, iedereen een hele fijne kerst gewenst (worstenbroodjes, banketstaven en kerstdiners niet laten staan hoor, haha) en een voorspoedig 2017!

Ben zeer benieuwd hoe hier oud op nieuw gevierd wordt, en sorry voor de lange blog...


Groeten Ben

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Marij

Super wat een verhaal geniet van de mooie kerstviering en de rest volgt nog wel moeten nu weg
Liefs uit beers

anja

Wow Ben wat een mooi verhaal (je hebt schrijftalent) geweldig om te lezen wat je allemaal doet en meemaakt. En die foto met die kindjes met de gebreide mutsen van jullie mam, daar smelt ik van, zo lief !! Wij wensen jou nog heel veel succes, wijsheid en plezier met je fantastisch project en wensen jou nog een mooie tijd daar. Liefs en een knuffel uit Zeeland.

Paula

Hoi Ben,
Prettige verhalen om te lezen, je schrijft heel beeldend. Kan het zo voor me zien. De foto's verduidelijken het hele verhaal.
Fijne kerstdagen en geniet van de mis op eerste kerstdag!
Groetjes Paula uit Mill

Geert VB

Goedemiddag Ben,

mooie verhalen, erg beelden omschreven.

Vanuit een grijs Zeeland willen Marlies en ik je hele fijne kerstdagen wensen.
Gisterenavond bij Toon, zoals je hebt gezien, met Henriette de geboorte van ons aller Jezus gevierd. Goed te horen dat de tijd vliegt. Voor je het weet zit je weer in het vliegtuig richting Nederland. Geniet nog even van het leven zo puur als het daar nog is.

Wij kijken uit naar je volgende avonturen die je met ons wil delen via je blog.

Groeten Marlies & Geert

Paul

hoi Ben, allereerst voor jou ook een hele mooie ("andere") kerst. Wederom Ben een heel mooi verhaal en zo prachtig omschreven, indrukwekkend wat je allemaal meemaakt. Als je ooit zonder werk komt te zitten in de interieurbouw dan moet je daar maar boeken over gaan schrijven, zullen zeker bestsellers worden!! Oh ja wat betreft die inloopdouche, gezien mijn eenvoud had ik hem ook zo gewild maar Marion vind het zo lastig om die kalkaanslag op die ruwe stenen te verwijderen....(haha!). Heel veel plezier en succes, ben weer benieuwd naar je volgende verhaal.
groetjes uit een wit Oostenrijk (boven in de bergen) van Paul en Marion
p.s. zorg je voor voldoende km'ers in de benen want als je terugkomt is het alweer snel tijd voor de MV

Ans Meulepas


Een Zalig Kerstfeest daar in de Missie :) ook van Frans en onze meiden ????????????

En Ben dit 'kerstverhaal leest veel beter als de hele Nachtmis gisteren in het Langenboomse.

Wij zaten vanmiddag aan een rijk gevulde kersttafel toen Saba een vluchteling uit Eritrea (woont in onze straat ) een trap en boormachine kwam lenen!!! We schrokken alle twee, Saba van de mooie tafel warmte en kerstlichtjes, ik van al deze overdaad en wetend dat Saba nog tot 7 Januari Ramadan heeft.
Dus alleen maar Thee!! In een vreemd land ver van haar familie.
Later hebben we geproost op wat een geluk wij hebben om in een rijk welvarend land te leven.
Op naar 2 de kerstdag.

Het ga je goed en tot de volgende mail.
Lieve groet Ans


Jeanette

Weer een bijzonder en boeiend verhaal! Fijne kerst en alvast de beste wensen voor 2017 ?

toon v tiel

hiii bro , Ben. Allereerst fijne kerstdagen. Wat laat, maar noem het maar ff ' afrikaanse stijl' ;-).
Maar …. alvast warme beste wensen voor 2017 .
Leuk om je verhalen te lezen en met name de foto's te zien van letterlijk een andere wereld. Geniet van je tijd daar en een beetje afzien kan ook 'genieten ' zijn ( bv beklimmen ventoux, maar dan anders ;-) ). Hier gaat alles op z'n hollandse gangetje door.
We zien weer uit naar je volgende stukje. groeten toon en marion

Ton van Rossum

Hallo Ben,

Bedankt voor weer een nieuw verhaal.

Door de verhalen krijgen wij er een beeld bij hoe de mensen daar leven en hoe jij daar nu een van hen bent. Vindt het ontzettend knap dat je het besluit hebt genomen om dit te doen, iets te betekenen voor anderen in een totaal andere wereld moet volgens mij wel een enorm gevoel van heel veel geluk geven.
Natuurlijk hebben wij wel een idee hoe de mensen daar hun dagen doorbrengen en in welke leefomstandigheden, daar krijg je in onze rijke wereld via tv, internet en andere digidingen wel een beeld bij, maar we zullen het nooit ervaren en beleven hoe het werkelijk is, dat is wat jij nu wel doet. Het lijkt mij een bijzondere ervaring, zou iedereen in zijn leven een keer moeten doen. In Nederland hebben heel erg veel mensen het zo goed en dat moet dan ook nog eens via allerlei digitale kanalen worden geventileerd.
Jij weet en hebt gezien dat wij in de zomer voor de rijke der aarde werken maar rijkdom en je happy voelen zit gelukkig niet in hoe goed gevuld je bankrekening is. Eenvoud, genieten van kleine dingen dat is wat de mensen daar volgens mij doen en daarom ook heel tevreden zijn.
Ben geniet er nog van want voor je het weet is jouw bijzondere avontuur weer afgelopen.

Hele fijne tijd nog daar en ik blijf met veel plezier jouw belevenissen volgen.

En natuurlijk de beste wensen voor 2017

Lotte

Hoi pap,
Mooi verhaaltje weer! Ik kijk er naar uit om het met eigen ogen te bekijken! Je kunt tegen die tijd daar vast wel als reisgids voor mij fungeren.
Hier hebben we de kerstdagen weer achter de rug. Een overdaad aan eten en drinken. Zal daar wel heel anders zijn geweest! Maar vast ook door zijn eenvoud heel indrukwekkend!
Tot over 5 weken.
x Lotte

Loes

Ha pap,
Heel mooi verhaal. De kids met de mutsjes lijken sprekend op de Ghanese kinders die wij toen ontmoet hebben, schattig..
Ik zal aan jou (en het koor) denken als het nummer van de Stones voorbij komt in de top2000 :).
Veel plezier aan lake malawi a.s. weekend!!
x Loes

Willemien

Ha die Ben,

Wederom een prachtig stukje....hoe langer hoe beter!!

En wat geweldig om te horen dat jullie mam al die mutsjes gebreid heeft: wat kleurrijk en ze staan die kindertjes super leuk...en idd lekker warm op die bolletjes.

Graag wens ik je een mooie jaarwisseling, het zal er wel eentje worden die je niet snel vergeet.
En natuurlijk alle goeds voor 2017.
Jij begint het nieuwe jaar in ieder geval niet saai maar vol met nieuwe indrukken en belevenissen!

Hartelijke groeten vanuit de Franse Alpen.
Willemien.

Annet

Hey Ben

Superleuk om te lezen, echt mooie foto's.
Geniet er nog maar van!
Een fijne jaarwisseling!

Groetjes van Anton en Annet

Simon Tangerink

Hallo Ben,
Vlak voor het nieuwe jaar nog even de toetsen beroeren. Met de kerstdagen niet van gekomen nu even de tijd nemen. In de voorgaande reacties van je familie en vrienden komt wel duidelijk naar voren hoe wij het allemaal met je mee beleven. Een schriller contrast tussen daar en hier kan je zonder jouw beschrijvingen en foto's eigenlijk geen voorstelling van maken.
Wij hebben zoveel meer en toch hoor je nog vaak geklaag en gemopper om je heen.
Overigens maak ik me daar zelf ook weleens schuldig aan. Maar jouw zeer onderhoudende en boeiende verslagen zetten je wel aan tot nadenken.
We kijken uit naar het volgende verslag in het nieuwe jaar. Fijne dagen aan het Malawi meer en geniet van de sterrenhemel. Heb zelf jaren geleden enorm genoten van de Afrikaanse sterrenhemel daar kan geen planetarium mee wedijveren.
Wij wensen je een goede jaarwisseling en nog een heel fijne en nuttige tijd toe in Malawi.

Hartelijke groeten van ons,
Hermien en Simon



Marij

Dag ben op de allereerste plaats alle beste wensen voor 2017 hoe heb je de kerst ervaren?? Natuurlijk al het lekkers bij henriette gemist.het doet ons goed de foto,s te zien want zien wel dat je er toch wel van geniet deze byzondere ervaringen wij zitten nu te genieten van het nieuwjaarsconcert in wenen
Hadden ook mooi concert in boxmeer gehad van vocaal maar helaas werd man per ambulance afgevoerd. Zien met belangstelling naar een volgend verhaal van jou ga je goed liefs uit beers

René van Dongen

Hoi Ben,
Ik heb weer met veel interesse je verslag gelezen en kijk al weer uit naar je volgende verhalen.
Verder voor 2017 alleen maar goeds en tot ziens.
Gegroet,
René van Dongen

joost

Tjonge wat mooi
De mutsjes zijn veel mooier dan alle petjes van tig euro waarmee ze hier lopen

joost

Tjonge wat mooi.
Die mutsjes zijn veel mooier als de petjes waarmee we hier rondlopen

Ben van Tiel

Name: Ben van Tiel

Was vrijwilliger bij LIYO - Likhubula Youth Organization van 30 jan 2017 tot 10 feb 2017