Mijn eerste stukje uit een zeer warm Malawi

Hier is hij dan, mijn eerste stukje vanuit een zeer warm malawi.

Na een voorspoedig verlopen vliegreis (alles bij elkaar bijna 24 uur reizen!!) heb ik "voet aan wal gezet".

De reis verliep via Duitsland naar Addis Abeba (Ethiopie) en vandaar uit door naar Blantyre (Malawi). Vooral de laatste vlucht was wel relaxed, ik denk dat we met 15 man in het vliegtuig zaten!!! waar we normaal met ongeveer 300 man in kunnen. (zie foto). Bediening 1 op 3....

Hoe verder ik richting Malawi reisde hoe "zwarter" de mensen werden. Op een gegeven moment lijkt het of je de enige blanke bent. Uit het vliegtuig stappend voel je de hot-air op je af komen, heeeet!! maar je bent ook nog gekleed op herftst temperatuur.

De douane verliep ook zeer voorspoedig, voor 15 mensen uit het vliegtuig zaten 3 douane ambtenaren en een ambtenaar voor het gele boekje. (soort paspoort waar al je inentingen instaan). Snel wat geld gewisseld voor de eerste weken, pakken biljetten krijg je dan want het grootste biljet wat ze hier gebruiken is MWK 1000. En dat is 1 euro waard!!! Mijn koffers stonden al langs het lopende bandje (iets anders dan we op Schiphol gewend zijn)

Buiten aangekomen stond Katrien (regio-coordinator) met het Be-More bordje me al op te wachten. Snel kennis gemaakt en mijn koffers ingeladen zodat we op weg konden naar Zomba. Zomba is een grotere plaats waar Pakachere (is een backpackers hostel) gevestigd is en waar ik de eerste dagen zal verblijven om wat te wennen aan het Afrikaanse leven. Want "wennen" is het best wel, ver verwijdert van het vertrouwde THUIS, aan de temperatuur, het eten, alleen maar zwarte mensen om je heen die je allemaal aan lijken te kijken en dat ik nu alles zelf moet regelen;).....

Dan vervolgens mijn eerste werkweek, maandagochtend eerst nog kennis gemaakt met Joy, programma manager die me eea over de cultuur ed. verteld heeft. Verder de eerste week globaal doorgenomen met Katrien en ook div. praktische zaken, zoals bellen wifi ed.

Dan op naar mijn huisje!! Ligt ongeveer 10 km van Pakachere. Daar aangekomen viel het niet tegen, je weet niet goed wat je moet verwachten?? Het ligt aan een "drukke" zandweg waar veel verkeer, lees fietsers voetgangers, vooral veel vrouwen met de meest gekke zware dingen opn hun hoofd, voorbij komen. De gekke zware dingen kunnen varieren van grote bossen hout tot schalen tomaten/mango's, zo zwaar dat je ze met de hand bijna niet zou kunnen dragen. Op zich wel leuk die weg voor je huisje, altijd wat te zien. Over de fietsen vertel ik volgende keer meer....

Vervolgens ook kennis gemaakt met de members (plaatselijke jongeren die ook vrijwilligers werk verrichten voor Liyo, en waar ik mee ga samen werken.). Dit is wel een leuk groepje: 4 meiden/dames en 4 jongens in de leeftijd van 18 t/m 30 jaar.

De eerste 2 weken hebben we verschillende daken gerenoveerd, voor het naderende regenseizoen. Zal even uileggen hoe dat gaat: Bijna alle huisjes hebben een dak van riet/gras wat er in dunne laagjes op ligt, tussen de onder en bovenlaag ligt een laagje zwart plastic Dikte hiervan is vergelijkbaar als bij ons een zwarte vuilniszak, dus heel dun! Deze laag zorgt ervoor dat het dak waterdicht is, maar door de geringe dikte gaat het maar een paar jaar mee! Je begint om de toplaag van een dakhelft op de andere helft te leggen, vervolgens nieuw plastic erop en de toplaag weer terug die met een paar lange stokken wordt gefixeerd, de ander kant in dezelfde volgorde. De mensen die iets meer te besteden hebben leggen ijzeren golfplaten op hun huisje, die uiteraard veel langer meegaan. Het is maar goed dat de huizen hier niet zo hoog zijn als bij ons want de onderconstructie is heel licht gemaakt (voor het geval je erdoor zou zakken ha ha). Ook heb ik mijn "metselervaring" hier al toe kunnen passen, we hebben pas een toiletgebouw verder afgemaakt (helaas waren de stenen snel op!!) en bij een ander huisje zat een groot gat in de "topgevel" wat we ook dicht gemetseld hebben. Hier woont een echtpaar in waarvan de vrouw blind is, heb tijdens het metselen naar binnen kunnen kijken om te zien hoe ze daar leven. Er was een kleine stookplaats zonder schoorsteen waar gekookt wordt (de meeste mensen eten hier bijna alleen siema, is een soort dikke pap van maïsmeel). Op de grond lagen een paar matjes om te slapen en verder stonder er een paar krakkemikkige stoeltjes en op een plank een paar aluminium pannen, dit was zowat het hele interieur...
Over het maken van de stenen zal ik de volgende keer ook wat meer vertellen want dat is best wel interessant hoe dat hier gebeurt.

De weekenden zal ik veel verblijven op Pakachere, hier kun je weer gewoon naar de wc en douchen, en wat ook heeeel lekker is na een week hitte (zonder koelkast) een KOUD biertje!!!
Het aanpassen gaat best wel snel hier, alle luxe die je thuis gewent bent heb je hier natuurlijk niet...maar na een paar weken went dat wel hoor!
Door de week eet ik geen vlees, het vlees dat ik op de markt kan kopen hangt de hele dag in de "buitenkoeling" van 35gr. Is mijn maag niet tegen bestand denk ik. Wat het eten betreft zal ik er niet dikker op worden, maar dat komt volgend jaar wel weer goed als mijn Jetje weer voor me kookt op de AGA.

Zo mijn eerste Afrikaanse nieuwsbrief is af , verzenden is nog ff lastig ivm ontzettend trag wifi hier op Pakachere (Henriette zal wel even helpen...)
Ik hoop dat jullie een beetje een indruk hebben gekregen hoe het er hier aan toe gaat. Zal er ook wat foto's aan toevoegen, dan wordt mijn verhaaltje wat duidelijker.

Heel veel groeten vanuit eeb zonnig en warm Malawi, en tot de volgende nieuwsbrief!!

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Elke

Hey Ben, wat ontzettend leuk om van je tehoren !!! En wat een gaaf verhaal al, ik lees het met gemengde gevoelens, ik heb zoveel bewondering voor het feit dat je daar zit en dit doet !
Het moet aan de ene kant een fantastisch avontuur zijn maar aan de andere kant weet ik niet of ik het vol zou houden als "verwend nederlands nest";-)
Het gevoel iets te willen doen werkt wel aanstekelijk, ik zou bijna echt pannelappen gaan haken ...
Geweldig dat je deze mensen zo kan helpen, hoe gaat de communicatie ? Spreken ze wat engels of is het voornamelijk gebarentaal ?
Ik kijk al uit naar je volgende verhaal, heel veel succes daar, dikke duim omhoog voor jou !!!!!
Ook sterkte voor het thuisfront want ik kan me voorstellen dat zij ook wel eens met gemende gevoelens zitten....

Groetjes Elke

Lotte

Hoi pap, mooi verhaal heb ie geschreven! Erg beeldend, krijg er helemaal een beeld bij. Geniet maar lekker van het zonnetje daar, in Nijmegen is de hele stad al versierd met kerst verlichting! Dat zal vanuit daar wel moeilijk voor te stellen zijn..
Keep up the good work!!
X Lotte

Carin

Hoi Ben,
Hartstikke leuk om je eerste ervaringen te lezen. Je huisje ziet er veel leuker uit dan ik gedacht had.
Wel een luxe zo'n "huismoeder" die voor je kookt. Mooie foto's, zo krijgen we wel een idee hoe het is daar. Wij kijken al uit naar je volgende bericht.
Groetjes en Succes!!!
Carin

Hermien en Simon

Hallo Ben,

Heel fijn om iets te lezen van je over de eerste ervaringen en indrukken. De foto's geven een goede indruk van je omgeving en werkplek.

Het moet inderdaad een omschakeling voor je zijn maar hier heb je ook rekening mee gehouden vertelde je tijdens het spaghetti festijn.
Heel interessant wat je hebt geschreven kunnen we ons onigzins verplaatsen in wat je ervaart en niet te vergeten wat je ter plaatse presteert. Maar dat is ongetwijfeld ok.

Wanneer wij de gemiddelde temperatuur van Malawi en Uden en omgeving zouden hebben was het hier behaaglijker dan nu. Je mist heel wat regen en een lage temperatuur die soms aan sneeuw doet denken.
Misschien verlang je hier wel eens naar als je zo constant in die warmte leeft en werkt.

We vinden het echt een geweldig initiatief van je om dit project op te pakken. Dan ben je daadwerkelijk letterlijk en figuurlijk bezig een steentje bij te dragen. We blijven je volgen.

We worden zo opgehaald om naar ons vrijwillegersfeest van de Tennisvereniging te gaan. Dat is wat simpeler dan jouw vrijwillegerswerk.
Wij wensen je een goede tijd toe en we houden op deze manier kontakt.

Hartelijke groeten van ons,
Hermien en Simon


marion verstraten

Goed bezig broertje,

Marion.

Marij

Wat leuk iets van je te horen dacht vandaag nog morgen 2 weken weg en taal nog teken maar ook mooi om je te zien ja het is echt black and white wij krijgen in maart ook dat verschil met jou ha ha
Hier is alles druk bezig met inhalen van sinterklaas en. Verder regen en steeds kouder dus wat dat betreft wel een beetje jaloers fijn dat je sreeds resultaat ziet met je werk ga zo door met dikke knuffel
Van ons

Hermann en Marianne

Hallo Ben,
Erg leuk om te lezen hoe je reis verlopen is en de eerste kennismaking met je huisje en zo. Eerlijk gezegd ziet jouw huis er nog heel aardig uit, haha!!
Keep up the good work!! Dus zowel het werk daar als het bloggen, :)
Héél bijzonder om mee te mogen kijken.
JA, en dat eten....... straks bij Henriette komt het weer helemaal goed. Haha !!!!

Groetjes Hermann en Marianne

Mariëlle

hoi Ben
Zeer interessant om te lezen jou belevenissen de foto's maken het een beetje duidelijk voor ons.
Tot de volgende brief.
groetjes Mariëlle en gezinsleden!

Haico van Deijne

Dag Ben,
Indrukwekkend om te lezen en de foto's te zien. Geweldig dat je je al zo snel nuttig kan maken!
Is er sprake van hongersnood? Het lijkt me wel dat er sprake kan zijn van éénzijdige ondervoeding door enkel maispap te eten?
We gaan jouw spin-maatjes er over vertellen.
Het ga je goed Ben!
Groeten van Angelique en Haico

Paula

Hoi Ben, leuk verhaal schrijf je. Als de stenen zo snel opzijn, zullen ze meer stenen moeten maken met jou metsel ervaring. Of ga je ook al zelf stenen maken?
Wat een ervaring, ben benieuwd naar de volgende verhalen!
groetjes Paula uit Mill

Maarten Meeboer

Hoi Ben, erg leuk om je verslag te lezen. Ik herken eigenlijk alles wat je schrijft. Inderdaad verbasingwekkend hoe anders het is en hoe snel je er aan gewend bent. Leuke foto's, ik zie dat je in mijn bed slaapt...ha ha. Zie uit naar je volgende bericht. De groeten aan allemaal daar.

Loes

Hoi pap,
Wat leuk om het eerste verhaal te lezen! Ik moet zeggen; petje af voor je schrijfkunsten. We krijgen een mooi beeld van de situatie daar. Zo te horen kun je daar vinden waar je naar op zoek was: een steentje bijdragen aan de andere kant van de wereld en er even helemaal tussenuit zijn. Fijn!!
xx

Marion en Toon

Hey Ben,
Mooi geschreven,( wist niet dat je dat kon, noemen ze zoiets niet verborgen talenten !! ).Ja je bent al goed bezig. Over het eten….Hmm dat weet ik zeker dat komt straks bij jou Jetje weer helemaal goed. Laat dit de pret niet bederven.
Geniet van het afrikaanse cultuur en van het prachtige avontuur.
o.ja Geniet ook van het prachtige warme weer hier is het nu nat,koud en guur….pfff echt HERFST. Trouwens wil je ook zeggen dat wij je binnenkort komen bezoeken in Afrika.

O, nee Gambia =maar een klein stukje van jou vandaan. ( grapje ha,ha)
Het ga je goed.
Toon en Marion

Hylkje Meeboer

Hoi Ben,

Erg leuk om te lezen hoe je het vindt en wat je allemaal mee maakt! Het is allemaal heel herkenbaar. Ben benieuwd naar je volgende verhalen!

Groetjes Hylkje

José vd Coer

Leuk en goed verslagje Ben. Mooi om te zien hoe je daar bezig bent. Groetjes uit Zeeland.

Frans

Goedemorgen Ben, nog net geen middag en bij jou? We weten dat je goed bent met de hamer, maar dat je ook met de pen prima uit de voeten kunt heeft ons verrast. Complimenten voor deze blog die je met prachtige plaatjes ondersteunt. Hapt heerlijk weg. Maar meer nog natuurlijk voor de bijzondere prestatie die je levert. Je zult veel te verhalen hebben als je thuis bent. We volgen je op de voet en zien uit naar je tweede nieuwsbrief. Ontvang de groeten uit een fris en zonnig (bleek ) Langenboom van Ans en Frans

Marij

Zitten even aan jou te denken in de warmte hier o zo nat en al die blaren maar hebben al een mooi
Concert gehad en verder gezellig kaartje leggen verder hoor ik veel mensen met buikgriep en de vogel
Ziekte duikt weer op ja ja al dat nederlandse gedoe mis je nu he maar je hebt er o zo,n leuke ervaring
Aan over straks zijn o zo benieuwd naar een volgend bericht en de vooruitgang daar knuffel uit beers

Frans


Goedemorgen Ben,
Het is nu zondagochtend in een fris en regenachtig Langenboom. We hebben net een Langenbooms festival (bij D’n Bens) achter der rug en nog een beetje last van een bonkende kop en een klotsende maag. Maar dat gaat ook wel weer over.
Hier dus heel andere temperaturen dan bij jouw in Malawi. Er is nog een groot verschil. Wij leven in luxe en comfort en dat is bij jou wel anders. Dus te meer waardering voor het gegeven dat je je op dit pad begeeft, zelf voor een half jaar inlevert en een beetje van je welzijn daar deelt. Er is ook nog een overeenkomst. We wisten dat je goed was met de hamer, maar je hebt ook een vaardige pen. Je verhaalt leest lekker weg en met de plaatjes erbij kunnen we ons bijna live je wel en wee voorstellen.
Het oogt niet als bitter armoede, maar zal toch vaak dulden en afzien zijn.
Heel benieuwd dus naar je volgende update.
Groeten vanuit ( ik zei het al ) stormachtig Langenboom.
Ans en Frans Meulepas


Willemien

Salut Ben,

Erg leuk om je eerste ervaringen vanuit een hele andere wereld te lezen! Geweldig dat het avontuur ook niet meteen over is, maar dat je echt de tijd krijgt om het allemaal op je in te laten werken. Want je doet veel nieuwe indrukken en ervaringen op....een avontuur met prachtige herinneringen voor je verdere leven...????

Succes en ik kijk uit naar je volgende verhaal!
Lieve groet van Willemien


Ben van Tiel

Name: Ben van Tiel

Was vrijwilliger bij LIYO - Likhubula Youth Organization van 30 jan 2017 tot 10 feb 2017